موجب افزایش طول عمر خواهد شد (ادینگتون و همکاران،۱۳۷۲). بافت چربی علاوه بر ذخیره سازی و آزادسازی تری گلیسرید میتواند پروتئینهای بسیاری را ترشح کند که این پروتئینها در متابولیسم کلسترول، اعمال سیستم ایمنی، تنظیم هزینه انرژی، عمل انسولین و تغذیه نقش دارند. یافته‌‌های جدید نشان دهنده این واقعیت است که بافت چربی، منبعی از انواع پپتیدهای بیواکتیو مانند لپتین، آدیپونکتین، پروتئین‌‌های سیستم رنین آنژیوتانسین، رزیستین و… است که به طور کلی آدیپوکین یا هورمون‌های بافت چربی نامیده می‌شوند. این ترکیبات با آثار موضعی یا دوردست خود در تنظیم هموستاز انرژی، متابولیسم کربوهیدرات و چربی،  هموستاز عروق، ایجاد پاسخ‌‌های ایمنی و تولید مثل دخیل بوده و به نظر می‌رسد که در گسترش چاقی و اختلالات ناشی از آن نیز نقش به سزایی ایفا می‌کنند (سید ضیا مظهری و همکاران، ۱۳۸۹). مطالعات اخیر در بیولوژی آدیپوسیت مشخص کرده است که بافت چربی بعنوان یک ارگان اندوکرینی، توانایی تولید و رهایش عوامل مختلفی از جمله اسیدهای چرب آزاد، لپتین، آدیپونکتین، ویسفاتین، فاکتور نکروز تومور آلفا و اینترلوکین-۶ را داراست (فرایان و همکاران،۲۰۰۶). این عوامل به طور زیادی هموستاز متابولیکی کل بدن را تحت تاثیر قرار میدهد و در پاتوژنز مقاومت به انسولین و تصلب شرایین مشارکت میکنند (فرایان و همکاران، ۲۰۰۶). ویسفاتین یکی از آدیپوکینهایی است که بیشتر بوسیله بافت چربی احشایی ترشح میشود و بیان ژن و سطوح پلاسمایی آن در حیوانات و انسانهای چاق کاهش مییابد (فوکوهارا و همکاران،۲۰۰۵ ). ویسفاتین پروتئینی است که به طور عمده با عوامل شبه انسولینی بیان میشود، به طور آَشکاری در بافت چربی احشایی مشخص شده و با عوامل خطرزای سلامتی افزایش مییابد (دانگ ال سئو،۲۰۱۱). اثرهای متابولیکی ویسفاتین، اصولا با اتصال و فعال کردن گیرندههای انسولین صورت میگیرد (فوکوهارا و همکاران، ۲۰۰۵). اخیرا عنوان شده که سطح ویسفاتین پلاسما در بیماران دیابت نوع دوم افزایش پیدا میکند، بنابراین اندازهگیری سطوح پلاسمایی ویسفاتین میتواند شاخصی برای برآورد بیماریهای متابولیکی باشد ((چن ام پی و همکاران، ۲۰۰۶؛ فوکوهارا و همکاران (۲۰۰۵)) نشان دادند که ویسفاتین درمانی تاثیری بر کاهش مقاومت بر انسولین ندارد، اما موجب بهبود حساسیت به انسولین، سطح گلوکز و انسولین در موشهای دیابتی میشود.
از آنجا که ویسفاتین از بافت چربی احشایی ترشح میشود، بنابراین ممکن است مصرف برخی داروهای موثر بر کاهش عوامل التهابی و آدیپوکینها و همچنین فعالیتهای ورزشی بواسطه اثراتی که بر کاهش بافت چربی احشایی بدن و در نتیجه بهبود برخی آدیپوکینها دارد، بتواند در کاهش بیان ژن و سطوح ویسفاتین پلاسما موثر باشد (محبی و همکاران، ۲۰۱۰). بررسیها نشان میدهند که مصرف داروی پیوگلینازون موجب کاهش بیان ژن ویسفاتین در چربی احشایی میشود (وانگ و همکاران، ۲۰۰۹) اما رزیگلیتازون و متفورمین از این خاصیت برخوردار نیستند (کادوگلو و همکاران، ۲۰۱۰). آدیپوسیتها پیامهای پروتئینی گوناگونی را ترشح میکنند که میتواند شامل تعدادی سیتوکینها از قبیل IL-6،TNF-α ،IL-10 و پروتئینهای جذب کننده باشد (مقرنسی و همکاران، ۲۰۰۸). هنگام التهاب و عفونتها مقادیر سایتوکاینها افزایش مییابد. این سایتوکاینها توسط لنفوسیتها و ماکرو فاژها ترشح شده و با تغییر عملکرد سلولهای بافت هدف ایفای نقش می کند. (آقا علی نژاد، ۲۰۰۹). اینترلوکین-۶ (IL-6)یک سیتوکین است که به میزان زیادی توسط بافت چربی تولید میشود و میزان در گردش آن با نمایهی تودهی بدنی، حساسیت به انسولین و تحمل گلوکز مرتبط است (شیلز ام ای و همکاران، ۲۰۰۶). فاکتور نکروزی تومور آلفا (TNF-α) یک سایتوکین است که به طور عمده از مونوسیتها و ماکروفاژها ترشح میشود. این سایتوکین باعث ایجاد تغییرات متابولیکی و سلولی بسیاری در بیماران با وضعیت بحرانی میگردد (شیلز ام ای و همکاران، ۲۰۰۶). فاکتور نکروز تومور آلفا در مقاومت به انسولین ناشی از چاقی افزایش مییابد که نشان دهندهی این امر است که احتمال دارد، TNF-α نقشی در بروز مقاومت به انسولین داشته باشد (فروبیک و همکاران، ۲۰۰۱). این دو سیتوکین میتوانند با تاثیر بر سلولهای ایمنی منجر به التهابهای موضعی یا عمومی شده و در نتیجه با اثر بر عملکرد سیستم اندوتلیال، در بروز اختلالهای مربوط به چاقی مانند دیابت نقش داشته باشند (گزیک تی جی و همکاران، ۲۰۰۶).
نتایج برخی از مطالعات نشان دادهاند که بین ویسفاتین و عوامل التهابی (IL-6)، (TNF-α) ارتباط وجود دارد، که نیاز به مطالعه بیشتری در این زمینه به خصوص در بیماران دیابتی وجود دارد (امین محمدی دمیه،۱۳۸۹). از این رو هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تمرینات بیهوازی شدید بر سطوح ویسفاتین و برخی از فاکتورهای التهابی در موشهای نژاد اسپراگوداولی است.

۱-۲- ضرورت و اهمیت تحقیق

نتایج در مورد تاثیر فعالیتهای ورزشی بر بیان ژن و سطوح ویسفاتین پلاسما بدرستی مشخص نیست. مشخص شده است پس از انجام یک مرحله فعالیت هوازی وامانده ساز، بیان ژن ویسفاتین افزایش مییابد و تا ۲۴ ساعت پس از آن نیز همچنان بالا است. از طرف دیگر کاهش و عدم تغییر سطوح ویسفاتین پلاسما پس از فعالیت هوازی نیز گزارش شده است (فریدرلوند و همکاران، ۲۰۰۷؛ هایدر و همکاران، ۲۰۰۶). تاثیر ترکیبی تمرینات استقامتی و قدرتی نیز بر سطح ویسفاتین پلاسما به درستی مشخص نیست. به عنوان مثال، کاهش سطوح ویسفاتین پلاسما پس از انجام ترکیبی از فعالیتهای هوازی با شدت ۶۰-۷۵ درصد حداکثر ضربان قلب و قدرتی به مدت ۱۲ هفته گزارش شده است (چوی کیم و همکاران،۲۰۰۷)، اما انجام ۱۲ هفته تمرینهای ترکیبی استقامتی با ۶۰ -۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب و قدرتی تاثیر معناداری بر سطوح ویسفاتین پلاسما نداشته است (سئو دی و همکاران،۲۰۰۷). براساس اطلاعات موجود تاکنون تاثیر تمرینات شدید به طور مجزا بر سطوح ویسفاتین پلاسما بخوبی مشخص نشده است و تاثیر تمرینات هوازی نیز بر آن متناقض است. از طرف دیگر، یکی از مشخصههای اصلی سندرمهای متابولیک مانند چاقی، التهاب است (ریکر و همکاران، ۲۰۰۳) و عوامل التهابی مانند عامل نکروز دهنده آلفا(TNF-α) و اینترلوکین۶ (IL-6) در ایجاد مقاومت به انسولین نقش بسزایی دارند که یکی از منابع مهم این واسطههای التهابی بافت چربی است (گرینبرگ و همکاران، ۲۰۰۲). افزایش بافت چربی به خصوص چربی احشایی، وابستگی کاملی به عوامل خطرساز بیماریهای قلبی – عروقی مانند عدم تحمل گلوکز، هیپر لیپیدمی و پرفشار خونی دارد. از آنجایی که چاقی در تمام جوامع و در کشور ما در حال افزایش است (دستگیری و همکاران، ۲۰۰۶; فیلیر و همکاران، ۲۰۰۴) در این مطالعه به بررسی نقش عوامل ترشح شده از بافت چربی (ویسفاتین، عامل نکروز دهنده آلفا و اینترلوکین۶) با هدف کنترل یا بهبود وضعیت افراد مبتلا به چاقی و عوارض ناشی از آن با انجام هشت هفته تمرین شدید بیهوازی بر راتهای مادهی نژاد اسپراگوداولی انجام گرفت.

۱-۳- اهداف تحقیق

۱-۳-۱- هدف کلی
هدف کلی از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر تمرینات بیهوازی شدید بر سطوح ویسفاتین، IL-6 و α-TNF، همچنین ارتباط بین این فاکتورها در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی است.

۱-۳-۲- اهداف اختصاصی
تعیین تاثیر تمرینات شدید بیهوازی بر سطوح ویسفاتین پلاسما در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی.
تعیین تاثیر تمرینات شدید بیهوازی بر سطوح IL-6 پلاسما در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی.
تعیین تاثیر تمرینات شدید بیهوازی بر سطوح TNF-α پلاسما در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی.
تعیین رابطه بین تغییرات سطوح ویسفاتین و IL-6 پس از تمرینات شدید بیهوازی در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی..
تعیین رابطه بین تغییرات سطوح ویسفاتین و TNF-α پس از تمرینات شدید بیهوازی در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی.
تعیین رابطه بین تغییرات IL-6 و TNF-α پس از تمرینات شدید بیهوازی در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی.

۱-۴ سوالات تحقیق

آیا تمرینات شدید بیهوازی تاثیری بر تغییرات سطوح ویسفاتین پلاسما در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی دارد؟
آیا تمرینات شدید بیهوازی تاثیری بر تغییرات سطوح IL-6 پلاسما در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی دارد؟
آیا تمرینات شدید بیهوازی تاثیری بر تغییرات سطح TNF-α پلاسما در موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی دارد؟
آیا بین تغییرات ویسفاتین و IL-6 پلاسما پس از تمرینات شدید بیهوازی رابطهای وجود دارد؟
آیا بین تغییرات ویسفاتین و TNF-α پلاسما پس از تمرینات شدید بی هوازی رابطهای وجود دارد؟
آیا بین تغییرات IL-6 و TNF-α پلاسما پس از تمرینات شدید بیهوازی رابطهای وجود دارد؟

۱-۵ تعاریف نظری متغیرها

ویسفاتین: ویسفاتین یک پروتئین ۵۷ کیلو دالتونی است که نخستین بار در سال ۲۰۰۴ توسط فوکوهارا و همکاران کشف گردید. ویسفاتین یک آدیپوکین است که بیشتر بوسیله بافت چربی احشایی ترشح میشود و بیان ژن و سطوح پلاسمایی آن در حیوانات و انسان های چاق کاهش مییابد ( فوکوهارا و همکاران، ۲۰۰۵).
سایتوکاینها: پلی پپتیدهایی هستند که در پاسخ به میکروبها و سایر آنتی ژنها تولید شده و باعث هدایت و تنظیم واکنشهای ایمنی یا التهابی میشوند (ایمیونولوژی پزشکی پارسلو ۲۰۰۱).
اینترلوکین ۶ (IL-6): یک سایتوکین است که به میزان زیادی توسط بافت چربی تولید می شود هم به عنوان عامل التهاب و هم ضد التهاب عمل میکند.
فاکتور نکروز تومور آلفا (TNF-α): یک سیتوکین است که در التهاب سیستماتیک درگیر میباشد و عضوی از گروه سیتوکینهایی است که واکنش فاز حاد را تحریک میکنند.

۱-۶ تعاریف عملیاتی متغیرها

موشهای نژاد اسپراگوداولی: خانوادهای از موشهای صحرایی که بصورت دوماهه و از آزمایشگاه علوم پزشکی دانشگاه شیراز خریداری گردید.
تمرین شدید: به تمریناتی گفته میشود که با سرعت بیشتر از ۱۵ متر بر دقیقه (شیب از صفر تا ۱۵ درجه) اجرا میشود.

فصل دوم

ادبیات تحقیق

۲-۱ مقدمه

در فصل گذشته، طرح کلی پژوهش مطرح شد. بیان مسئله و اهمیت و ضرورت پژوهش تبیین گردید. اهداف کلی و اختصاصی، فرضیه‌ها و متغیرها عنوان شد. در این فصل، پژوهشگر به مبانی نظری و ادبیات پژوهش می‌پردازد و سپس به دستاوردهای علمی اخیر در داخل و خارج کشور که با موضوع تحقیق ارتباط نزدیک دارند، پرداخته خواهد شد.

۲-۲ مبانی نظری

تحقیقات د

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید