مربوط به میزان قندهای احیاکننده قبل از هیدرولیز میباشد ]۲۱[.
برای اندازهگیری قندهای احیا کننده ۵۰ میلیلیتر از محلول اولیه به درون یک بشر ریخته و ۲ میلیلیتر اسیدکلریدریک ۱% به آن اضافه شد، سپس بشر روی حمام آب گرم ۷۵- ۷۰ درجه سانتیگراد به مدت ۱۰دقیقه قرار داده شد. بر روی بنماری، بشر ۳ دقیقه بطور پیوسته و با شدت تکان داده شد و ۷ دقیقه ثابت نگه داشته شد تا هیدرولیز صورت گیرد. طی این عمل قندهای موجود در عصاره تبدیل به قندهای احیاکننده میگردد. پس از تغییر رنگ محلول روی حمام آب گرم به رنگ قهوهای روشن، بشر از روی حمام برداشته شده و سرد شد. به منظور خنثی نمودن pH محلول پس از هیدرولیز چند قطره معرف فنل فتالئین به بشر افزوده شد و با سود ۱/۰ نرمال تا تشکیل رنگ صورتی روشن تیتر شد. بورت از محلول هیدرولیز شده قند پر شد، و تیتراسیون مشابه تیتراسیون قبل از هیدرولیز انجام شد. در این زمان حجم محلول مصرفی درون بورت قرائت شد که مربوط به میزان قند بعد از هیدرولیز بود (شکلهای ۳-۶، ۳-۷ و ۳-۸) ]۲۱[. درصد قندهای احیاکننده و قند کل از طریق فرمولهای ۳- ۶ تا ۳-۹ محاسبه گردید :

(۳- ۶)
RS1%× ۱۰۰

(۳- ۷)
RS2%× ۱۰۰

(۳- ۸)
Sucrose % = (RS2% -RS1%) × ۰.۹۵

(۳- ۹)
TS% =RS1% + Sucrose %

F.F. ( (Fehling Factor = میلیگرم قند اینورت مورد نیاز برای احیای ۱۰ میلی لیتر محلول فهلینگ (در این تحقیق فاکتور فهلینگ برابر ۶/۵۰ بود)
w = وزن نمونه بر حسب گرم
Titer= میلیلیتر محلول مصرفی برای تیتراسیون ۱۰ میلیلیتر محلول فهلینگ
RS1%= قند احیا قبل از هیدرولیز
RS2%= قند احیا بعد از هیدرولیز
TS%= قند کل

شکل ۳- ۶- احیای یون مس محلول فهلینگ توسط قندهای احیاکننده و تشکیل رسوب آجری رنگ (تیتراسیون قبل از هیدرولیز)

شکل۳-۷- تبدیل قندهای غیر احیا کننده عصاره میوه به قندهای احیاکننده در مجاورت اسید کلریدریک بر روی حمام بنماری

شکل ۳- ۸- احیای یون مس محلول فهلینگ توسط قندهای احیاکننده و تشکیل رسوب آجری رنگ (تیتراسیون بعد از هیدرولیز )

۵ . روش اندازهگیری درصد رطوبت و ماده خشک میوه :

برای اندازهگیری درصد رطوبت و ماده خشک میوه، از هر تکرار ۱۰ گرم از گوشت میوه وزن شد. نمونهها درون آون در دمای ۷۲ درجه سانتی گراد به مدت ۴۸ ساعت قرار داده شدند و با توجه به وزن نمونه قبل و بعد از خشک نمودن، از طریق فرمولهای ۳- ۹ و ۳- ۱۰ درصد رطوبت میوه و درصد ماده خشک محاسبه گردید :

(۳- ۹)

(۳- ۱۰)

W1= وزن نمونه قبل از خشک کردن
W2= وزن نمونه پس از خشک کردن

۳-۳-۷- محاسبات آماری

تجزیه و تحلیل آماری داده ها با استفاده از نرم افزار آماری ۳۸SAS انجام شد. تجزیه واریانس دادهها به منظور تشخیص سطح معنیدار بودن تیمارهای آزمایشی در صفات اندازهگیری شده و مقایسه میانگینهای تیمارها در این صفات با آزمون چنددامنهای دانکن در سطح احتمال ۱ درصد صورت گرفت.

فصل چهارم

نتایج، بحث و پیشنهادها

نتایج بحث پیشنهادها

۴-۱- تغییر غلظت عناصر ریز مغذی برگ متأثر از محلول پاشی برگی با اسید بوریک و سولفات روی

از آنجا که در این آزمایش برای هر تیمار تغذیه ای یک درخت مجزا در نظر گرفته شده بود و با وجود این که بیشترین دقت ممکن در گزینش درختان یکنواخت از نظر سنی و شرایط رشدی و حجم شاخساره به کار گرفته شده بود، قطعا محتوا و ترکیب شیمیایی برگ های هر یک از ده درخت گزینش شده در ابتدای فصل (پیش از اولین محلول پاشی) بنا به اندک غیر یکنواختی این درختان و نیز سایر عوامل محیطی متفاوت می باشد. هم چنان که نتایج اندازه گیری عناصر نمونه برگ های ابتدای فصل نیز آن ها را تأیید کرد (جدول ۱ بخش پیوست ها). از این رو به جای دادههای مقادیر مطلق تفاضل غلظت عناصر ریزمغذی برگ در ابتدا و انتهای فصل از داده های مقادیر درصدی تغییر غلظت این عناصر در ابتدا و انتهای فصل برای تجزیه واریانس استفاده شد.

۴-۱-۱- تجزیه واریانس

نتایج تجزیه واریانس داده های آزمایش بررسی اثر محلول پاشی برگ با اسید بوریک و سولفات روی بر درصد تغییر غلظت عناصر ریز مغذی برگ در جدول ۴-۱ آورده شدهاند. این نتایج نشان دادند که اثر محلول پاشی برگی اسید بوریک و سولفات روی بر درصد تغییر غلظت عناصر بور، روی، آهن، مس و منگنز در سطح احتمال ۱ درصد معنی دار بوده است که این نتایج با یافته های دیگر محققان مشابهت دارد[۲۹،۵۴،۶۲،۸۶].

جدول ۴-۱- نتایج تجزیه واریانس اثر تیمار های تغذیه ای اسید بوریک و سولفات روی به صورت محلول پاشی برگی بر میزان درصد تغییر غلظت عناصر ریز مغذی برگ
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات

B
Zn
Fe
Cu
Mn
بلوک
۲
۰۱۶/۰ns
۰۰۴/۰ns
۰۰۰۰۳/۰ns
۰۰۰۰۴/۰ns
۰۰۰۰۲/۰ns
تیمار تغذیه ای
۹
۱۸/۹۴۰۰**
۲۶/۲۹۳۸۸**
۸۹/۱۱۵۷**
۶۶/۳۱۴۰**
۹۵/۷۳۰**
خطا
۱۸
۰۰۴/۰
۰۰۲/۰
۰۰۲/۰
۰۰۰۱/۰
۰۰۰۳/۰
کل
۲۹
۳۰/۲۹۱۷
۴۹/۹۱۲۰
۰۱۹/۱۰۶۲۳
۶۸/۹۷۴
۸۴/۲۲۶
ضریب تغییرات(cv)
۸۲/۰
۰۶۱/۰
۴۱/۰
۴۴/۰
۱۵/۰
ns، ** ، * به ترتیب غیرمعنی دار و معنی دار در سطح ۱% و ۵%
۴-۱-۲- مقایسه میانگین

نتایج مقایسه میانگین تیمارهای محلول پاشی اسید بوریک و سولفات روی بر میزان درصد تغییر غلظت عناصر ریز مغذی برگ در جدول ۴-۲ نشان داده شده اند. در زیر، تفسیر تغییرات در غلظت عناصر ریز مغذی برگ متأثر از تیمارهای محلول پاشی برگی اسید بوریک و سولفات روی برای هر عنصر به صورت مجزا ارائه شده است. روابط مثبت و منفی در بین عناصر غذایی ماکرو و میکرو وجود دارد. که اثر مثبت عناصر غذایی بر یکدیگر رابطه سینرژیستی ۳۹ نامیده می شود و اثر منفی عناصر بر یکدیگر را رابطه آنتاگونیستی۴۰ می نامند [۷۰].

۴-۱-۲-۱- بور

بر اساس جدول ۴-۲ همان طور که تیمار شاهد نشان می دهد غلظت بور برگ طی فصل تشکیل و نمو میوه روندی کاهشی دارد به طوری که غلظت این عنصر یک هفته پس از برداشت میوه حدود ۹۳ درصد نسبت به غلظت آن قبل از اولین محلول پاشی کاهش یافت. محلول پاشی با سولفات روی اثر مثبت معنی داری بر غلظت بور داشت به طوری که با افزایش سطح سولفات روی محلول پاشی شده میزان افت غلظت بور برگ به طور معنی داری کاهش یافت. نتایج این آزمایش ظاهرا نشان داد که افزایش غلظت سولفات روی محلول پاشی شده باعث افزایش غلظت بور از خاک توسط نخل خرمای برحی کشت بافتی شده است. که نشان دهنده رابطه سینرژیستی این دو عنصر با هم دیگر است. که این نتایج با مشاهدات گروهی از محققان مشابهت دارد[۷۴ ،۲۹].
محلول پاشی با اسید بوریک نیز، اثر مثبت و معنی داری بر افزایش غلظت بور برگ داشت. به طوری که با افزایش غلظت اسید بوریک محلول پاشی شده، غلظت بور برگ نیز افزایش پیدا کرده است. این افزایش غلظت بور احتمالا به طور کامل ناشی از جذب اسید بوریک محلول پاشی شده باشد در حالی که افزایش بور برگ ناشی از محلول پاشی سولفات روی به طور منطقی می تواند به دلیل اثر سینرژیستی سولفات روی بر جذب بور از خاک باشد. اثر اسید بوریک محلول پاشی شده بر میزان افزایش غلظت بور برگ بیشتر از اثر سولفات روی محلول پاشی شده بوده است. به طوری که برترین تیمار که باعث بیشترین درصد تغییر غلظت اسید بوریک برگ (۰۵/۷۶ درصد) شده است تیمار ۲ گرم بر لیتر اسید بوریک می باشد. نتایج مشابهی توسط عارف (۲۰۱۲) و موسوی (۲۰۱۱) گزارش شده است.
تیمارهای ترکیبی اسید بوریک و سولفات روی نیز مشابه با تیمارهای تک عنصری آنها اثر مثبت معنی داری بر افزایش محتوای بور برگ نشان دادند به طوری که با افزایش غلظت از ۵/۰تا ۲ گرم بر لیتر اسید بوریک و سولفات روی این روند افزایشی غلظت بور برگ به طور متناسب مشاهده شد.

۴-۱-۲-۲- روی

بر اساس جدول ۴-۲، با توجه به تیمار شاهد، غلظت عنصر روی در برگ یک هفته پس از برداشت میوه کاهشی ۱۸ درصدی نسبت به ابتدای فصل یعنی قبل از ظهور گل آذین ها دارد.
محلول پاشی با سولفات روی اثر مثبت و معنی داری بر غلظت روی برگ داشت. به طوری که با افزایش غلظت سولفات روی محلول پاشی شده از ۵/۰ به ۲ گرم بر لیتر غلظت روی برگ هم افزایشی خطی یافته است و در غلظت ۲ گرم بر لیتر بیشترین غلظت درصد تغییر غلظت رسیده است (۷۶/۳۱۱%) مشاهده می شود این میزان تغییر غلظت روی برگ، بیشترین مقدار در میان همه تیمارهای تغذیهای اعمال شده می باشد و تفاوت معنی داری با همه آن ها دارد.
محلول پاشی با اسید بوریک نیز همانند سولفات روی، اثر مثبت معنی داری بر افزایش غلظت عنصر روی برگ دارد که این را نیز می توان به اثر سینرژیستی این دو عنصر بر جذب یگدیگر نسبت داد. اسید بوریک محلول پاشی شده تا غلظت ۱ گرم بر لیتر روند افزایشی را در میزان درصد تغییر غلظت روی نشان می دهد به اما با افزایش غلظت به ۲ گرم بر لیتر افت معنی داری در این روند مشاهده می شود. دامنه سمیت و کمبود بور بسیار باریک است [۷۴]. با افزایش غلظت بور ایجاد سمیت آن کاهش جذب روی رخ می دهد [۵۲].
تیمارهای ترکیبی نیز مشابه با تیمارهای تک عنصری اسید بوریک و سولفات روی اثر مثبت و معنی داری بر افزایش غلظت روی در برگ نشان دادند و همانند تیمارهای تک عنصری اسید بوریک این افزایش تا غلظت ۱ گرم بر لیتر ادامه دارد و افت معنی دار روند افزایشی تغییر غلظت روی در غلظت های بالاتر تیمارهای ترکیبی احتمالا به خاطر افزایش سطح غلظت اسید بوریک تیمار ترکیبی می باشد.
۴-۱-۲-۳- آهن

مطابق جدول ۴-۲ غلظت آهن برگ در درخت شاهد یک هفته پس از برداشت میوه حدود ۲۷ درصد نسبت به غلظت آن در ابتدای فصل (قبل از ظهور گل آذین ها) کاهش یافت. این کاهش غلظت، در محلول پاشی با سولفات روی تا غلظت ۲ گرم بر لیتر هم مشاهده می شود ولی در مقایسه با شاهد این کاهش به طور معنی داری کمتر بوده است که با مشاهدات موسوی (۲۰۱۲) و رجایی (۲۰۰۹) مغایرت دارد.
محلول پاشی اسید بوریک به تنهایی نتایج متفاوتی را در خصوص تغییر آهن برگ نشان داد. محلول پاشی اسید بوریک با غلظت ۵/۰ گرم بر لیتر باعث کاهش غلظت آهن بیشتری نسبت به تیمار شاهد شد (کاهش ۴۳ درصدی در مقابل کاهش ۲۷ درصدی تیمار شاهد)، اسید بوریک در غلظت ۱ گرم در لیتر باعث افزایش غلظت حدود ۲۸ درصدی آهن برگ شد که این بالاترین تغییر غلظت مثبت آهن برگ میان همه تیمارهای اعمال شده بود. افزایش غلظت اسید بوریک محلول پاشی شده به ۲ گرم بر لیتر نتوانست اثر بسیار مثبت معنی دار غلظت ۱ گرم بر لیتر را نشان دهد و تنها قادر شد که در مقایسه با تیمار شاهد از درصد کاهش غلظت آهن برگ به طور معنی داری

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید